الیاف آکریلیک


الیاف آکریلیک در دهه 1940 به تولید انبوه رسید. این الیاف دارای حداقل 85 درصد آکریلونیتریل می باشد. چنانچه مقدار کوپلیمر به بیش از 15 درصد برسد، الیاف مدآکریلیک نامیده می شوند. الیاف آکریلیک و مدآکریلیک بعد از پلی استرونایلون مهمترین الیاف مصنوعی را تشکیل می دهند. بعلت وجود پیوند های قطبی قوی بین زنجیره ها و در نتیجه عدم امکان ذوب ریسی آکریلیک بدون متلاشی کردن ساختمان آن تولید این نوع الیاف به کمک حل نمودن آن در حلال و پس از طریق تر و یا خشک ریسی صورت می گیرد. الیاف آکریلیک بکار گرفته شده در صنعت نساجی معمولاٌ بصورت کوتاه (بریده شده) مورد استفاده قرار می گیرد. کوتاه نمودن طول فیلامنتهای ممتد آکریلیک به کمک ماشین های تبدیل (tow-to-top) انجام می شود.
برای تولید الیاف کربن از طریق کربونیزاسیون از فیلامنتهای آکریلیک استفاده می شود. کشش الیاف آکریلیک افزایش نظم آنرا به همراه دارد. آکریلیک دارای استحکام خوب ولی کمتر نسب به نایلون و پلی استر است ولی مقاومت آن در برابر نور خورشید بسیار خوب است. زیردست آکریلیک نرم بوده و کلاً شباهت زیادی به پشم دارد. مقاومت سایشی آکریلیک از پشم بهتر است و کاربردهای مثل پشم در تولید پوشاک، پتو و قالی می باشد. الیاف مدآکریلیک دارای خاصیت ضدآتش می باشند. سطح قاعده ی الیاف آکریلیک با توجه به روش تولید خشک و یا تر ریسی بصورت دمبلی و تقریباً دایره ای (قلبی) شکل است. (بازگشت)